Bril

Martin Bril is dood. Ik kende hem niet persoonlijk, al leek het er soms veel op. Zijn columns voor de Volkskrant vond ik geweldig. Zaterdagochtend was het vechten met S. wie als eerste zijn bijdrage aan het Magazine mocht lezen. Stiekem deed ik hem wel eens na of probeerde ik net zo goed te worden als hij. Vorig jaar kreeg ik Brils gebundelde columns over zijn vaderschap in combinatie met twee dochters. Briljant, dat is misschien het beste woord. Het krijgt in elk geval een nieuwe betekenis.
Bril had kanker acht jaar geleden, maar werd beter. Toen kwam het terug. Gek, ik ben er echt een beetje stil van.