Blutchjes

De laatste dagen kom ik nogal eens bij de Blutchjes over de vloer. Dat levert talloze opzienbarende gebeurtenissen op. Neem gisteravond. 'Je mag er niet over bloggen', stelde Blutch als voorwaarde voordat ik binnen mocht komen. Wat later bleek dit voorbehoud alleen te gelden voor een bezoek aan de bovenverdieping. De puinhopen daar schijnen legendarisch te zijn en door anonieme buurtbewoners wordt gesproken over een berg puin die zijn weerga niet kent. Of, zoals Blutch V het zei: 'Het is een beetje een rommeltje'.
Gelukkig hoefde ik de trap niet op, want Blutch had zijn computer op de keukentafel gezet. Daar zat ook Blutch V achter een laptop. Zwijgend zaten de echtgenoten tegenover elkaar, totdat en van hen plotseling opstond en koffie inschonk. 'Ik heb haar even een berichtje gestuurd via messenger', zei Blutch. Bizar natuurlijk, maar zo doen ze het vaker, vertelden ze zonder schroom.
Enfin, de uitkomst van mijn bezoek aan dit dolhuis was dat mijn splinternieuwe videokaart stuk is. Ook in de computer van Blutch doet 'ie raar, al is dat gezien het bovenstaande weer niet zo gek.