'Geef 'm maar gerust een schop hoor, als hij wat doet!', riep de vrouw uit de verte. Ondertussen had ik de eerste aanval van haar zwartharige hond al afgeslagen. Ineens voelde mijn korte fietsbroek niet meer zo lenteachtig, eerder onbeschermd. Het beest gromde en deinsde wat achteruit toen ik razendsnel van mijn fiets sprong en erachter ging staan. Vriendje R. deed hetzelfde en zo stonden we daar min of meer klaar om de volgende aanval af slaan. 'U zou hem ook even aan de riem kunnen doen', merkte vriendje R. attent op. Geen gek idee, vond ik, maar de vrouw liep gewoon door. 'De truc is dat hij zo achter mij aankomt', riep ze terug. En vlak voordat ik klaar was met berekenen hoe hard ik met mijn fiets moest slaan om het dier bewusteloos te krijgen, draafde de hond weg. De vrouw deed alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.
Help mij herinneren dat ik de volgende keer mijn pijl en boog meeneem. En een biefstuk om de hond af te leiden.
2 opmerkingen:
Doet me denken aan de keer dat ik met dochter nummer twee zittend in de buggy een loslopende hond tegenkwam.
"Hij doet niets" riep de bazin. Waarna de hond mijn dochter in het gezicht likte.
Geen excuses of zo.
"Niets doen" is voor sommige hondenbezitters synoniem met "niet bijten" ; elk ander gedrag is ok.
ik dacht dat fietsers altijd een biefstukjes als alternatief voor de zeemleren lap gebruikten
Een reactie posten