Ik kreeg een brief van een incassobureau met de vraag of ik eventjes 72,10 euro wilde betalen. S. stapte een paar weken terug per ongeluk zonder kaartje de trein in en kon bij de conducteur ook niet contant afrekenen. Helaas. Want het enkeltje tussen Hilversum en Amersfoort kostte slechts 2,10. Als je net zo snel kunt rekenen als ik, betekent dat inderdaad dat er zomaar zeventig euro bijgekomen is. Belachelijk! Idioot! Krankzinnig! Op dat soort momenten is het maar goed dat we een beetje achteraf wonen. Kan ik tenminste zonder gêne grommen als ik het gras in de achtertuin te lijf ga met een maaimachine met botte messen om de ergste woede een beetje te kanaliseren. Het lukt niet goed, want ik wind mij er nog steeds over op.
Ik moet iets verzinnen, want straks gaan we verhuizen en kan ik niet meer zonder toestanden naar de maan huilen. Ik denk aan een klein kamertje met eierdozen tegen de muur. Of misschien moet ik vannacht eventjes een paar honderd meter koperdraad uit de bovenleiding trekken, als genoegdoening, voor het lekkere gevoel.
Allemaal heel onchristelijk natuurlijk. Hadden de NS en dat incassobureau maar een kraampje op het tempelplein, dan haalde ik stantepede mijn bullenpees uit het vet.
2 opmerkingen:
Broos! De oplossing voor al Uw problemen, lees 1Petrus 3:7 maar eens. Zorg goed voor je dames dan staat niets je gebeden in de weg, en als je dan volgende keer bidt om een treinkaartje..
Gewoon direct de originele rekening betalen, en wel direct. En het incassobureau een uur later laten weten dat de originele rekening met de Nederlandse Spoorwegen 'al lang' is betaald, dat er sprake moet zijn van een misverstand en dat je verwacht dat deze brief (doe het schriftelijk) een eind maakt aan alle onduidelijkheden.
Heb ik ook eens gedaan; werkte prima; nooit meer iets van gehoord.
De NS is, zeker als het gaat om haar trouwe klanten, bijzonder snel met het inschakelen van agressieve incassobureaus, die direct de hoofdprijs (37 euro) aan incassokosten rekenen. Kom nou!
Een reactie posten