Dag Daf

De Daf is weg. Een telefoontje naar een autosloperij was genoeg. 'We komen er meteen aan', reageerde de man aan de andere kant van de lijn en binnen een kwartier stond er een auto voor de deur. Vriendje D. sputterde nog iets over opknappen, maar ik snoerde hem resoluut de mond. Dat ding heeft ruim zeven jaar in de schuur gestaan en nooit een meter gereden. Nou ja, in het begin wel, maar alleen op het erf want elke poging het autootje door de APK te loodsen kwam mij te staan op hoongelach van keursmeesters. Enfin, twee potige mannen, rijkelijk voorzien van lichaamsbeharing, hebben 'm opgehaald. 'Het is mijn trouwauto nog geweest', zei ik, een klein beetje geraakt door het onbarmhartige afscheid. 'Dan ben je zeker al heel lang getrouwd', mompelde de haarbal terug.

Dag Daf.