Vaderschap 2.0

Ik ben er zelf natuurlijk al wat langer mee bezig, maar nu kan ik mij eindelijk ook publiekelijk voorbereiden op vaderschap 2.0. Jawel, mijn zoon-in-wording groeit in de buik van S. Ze weet ervan, trouwens.
Zoon? Ja. Althans, daar ga ik voor het gemak maar even van uit. Maar net als bij Isolde kan het natuurlijk ook een meisje worden, al ben ik niet van plan die disclaimer steeds toe te voegen. Dat krijgt iets vermoeiends. En ik ben bijgelovig genoeg om mij te realiseren dat je daarmee iets afroept. Daarbij is een zoon voor de variatie wel leuk, denk ik. En jongetjes zijn vaak rustiger dan kleine meisjes, dat is ook geen gek vooruitzicht.
Isolde begrijpt het trouwens nog niet helemaal. Terwijl ik omstandig het wonder van het leven probeerde uit te leggen, was zij vooral geïnteresseerd in het opblazen en leeg laten lopen van een ballon. Ook leuk natuurlijk.
Hoe dan ook, als het allemaal goed gaat, wij leven en de Heeeere zorgt, wordt het hummeltje rond 14 november bezorgd. ,,Maak je geen zorgen'', zei de verloskundige, ,,bij de tweede mag je al na een uurtje weeën bellen en dan komen we meteen.'' Pfff...