Dat computerspelletje begint mijn leven een beetje te beheersen... Ik geef er maar aan toe, in de hoop dat ik het dan snel heb uitgespeeld. Dan kan ik mijn aandacht weer op andere dingen vestigen. Zoals het interview met Mart Smeets bijvoorbeeld. Niet bepaald een makkelijke man om te portretteren. Collega's vrezen heimelijk voor een verbale slachtpartij (en ik ook). Heeft iemand nog een goede vraag in zijn binnenzak?
Verder nadert het uur van de sleuteloverdacht met rasse schreden. En dus ook het moment dat ik een sloot geld op tafel moet leggen. De bank, beter gezegd. Het laatste dat ik hoorde van mijn failliete financiƫle mannetje, was dat alles in orde zou komen. Toen hij zijn koffertje dicht deed, meende ik een vliegticket naar de Kaaimaneilanden te zien. Dat zou goed uitkomen, want daar is ook het postbusadres waar ik maandelijks mijn hypotheekgeld naartoe moet sturen. Een nieuwe revolutionaire constructie, heet dat.
2 opmerkingen:
vraag of hij van gedichten over darwin houdt :)
oh wat spannend! Als het gepubliceerd is, geef je dan even een linkje? Ik ben wel benieuwd :)
Een reactie posten