Spellforce

Het punt is dat ik eergisteren in een speelgoedwinkel Spellforce 2 tegenkwam, zwaar afgeprijsd en wel. De eerste versie heb ik al lang geleden uitgespeeld en nu voelt het als een soort verplichting om ook nummer twee te bedwingen. Overigens wel met een flinke fles olijfolie naast te computer, want het tikje duister is het allemaal wel. Maar vriendje D. speelt het ook, dus dan is het minder erg. Of beter gezegd: als het echt zo erg is, dan ben ik tenminste niet alleen (kunnen we leuk samen tandenknarsen buiten de poort).
Verder hou ik mij bezig met de laatste regeldingen van onze hypotheek, die over krap drie weken 'passeert'. Dat is een mysterieuze gebeurtenis die bij de notaris plaatsvindt. Ik hoop dat hij even zegt als het zover is, zodat ik er een foto van kan maken: hup, daar komt mijn hypotheek voorbij. Misschien is er wel een lopende band.
Veel mensen vragen trouwens of ik al aan het inpakken ben en ik wil vriendelijk verzoeken daarmee te stoppen. Ik word er namelijk bloednerveus van. Hoezo inpakken? Nu al? Moet dat dan? Als verhuizen net zo erg is als samen met S. een nieuwe bank uitzoeken, doe ik het nooit meer.