Tweede pinksterdag

Door een merkwaardige samenloop van omstandigheden, belandden vriendje D. en ik afgelopen maandag op een braderie in het plaatsje Lienden. Het moet het jaarlijkse hoogtepunt zijn geweest in het dorpje langs de rijn, want de voltallige bevolking was uitgelopen om langs de kraampjes te sjokken. Op twee plekken beukte muziek over een terras. Er was ook een feest-dj - zoals hij zichzelf aankondigde - die mensen het leven zuur maakte met Nederlandstalige herrie en loze kreten door een microfoon. Een gesprek voeren was onmogelijk, maar toch zat het terras vol met bierdrinkende en zwijgende mensen. Het leek me de basishouding van de dorpelingen.
Wanhopig op zoek naar vertier, dwaalden we door de straatjes om pal naast een poffertjeskraam te verzuchten dat we best een portie poffertjes zouden lusten, maar dat je die in dit stomme dorp natuurlijk niet kan kopen. Dat grapje kun je trouwens op veel plekken uithalen, naast een kraam met knalroze spaarvarkens bijvoorbeeld, of een verkooptafeltje met natuurzuivere zalf tegen zo'n beetje alles. Daar werd het nog even écht leuk toen ik hardop klaagde over smetplekken op rare plekken waar ik 'eigenlijk wel een potje natuurzuivere zalf voor wil hebben' en twee dames accuut onpasselijk werden.
Tja. De betekenis van tweede pinksterdag is mij nooit helemaal helder geweest.