Stuiteren

Eerst lag mijn-zoon-in-wording (tweede poging) recht voor de uitgang, om het maar even plastisch te zeggen. Toen voelde S. een hoop gewoel in haar buik en lag meneer (of mevrouw, ja ja) met zijn hoofd naar boven. Dat veroorzaakte enige opschudding bij de verlosdames, die de boel graag weer om wilden gooien. Stuit, zo het het, is niet goed. Zoveel werd mij duidelijk. Maar vlak voor het keermoment bleek mijn-zoon-in-wording (tweede poging) tot inkeer gekomen. Een soort wedergeboorte avant la lettre, in dit geval zelfs vrij letterlijk. Hoe dan ook, nu ligt hij (of zij, goed, goed) weer met zijn hoofd de goede kant op. Ik heb geoefend en kan nu onder gitaarbegeleiding 'kom uit de bedstee m'n liefste' zingen. Vanavond ga ik een serenade brengen. Hup zoon! (of dochter).