Fik

Hmm... verhuizen is toch wel leuk. Tenminste, de eerste voorbereidingen ervan. Gisteravond ontaardde een vreedzaam en spontaan barbecuefeestje in een soort afscheidsvuur waarin allerlei tuinattributen opgingen. Twee houten tuinvlonders, wat kratjes en een tuinwerktafeltje werden eerst met bruut geweld in stukken gegooid en uiteindelijk in het vuur geworpen. Dat gaf mooie, hoge vlammen met een fijne nostalgische warmte. Vriendje D. was er maar druk mee. Niets wat in de tuin staat, verhuist mee. Niet omdat ik de spullen niet meer wil, maar omdat ze domweg bij een verplaatsing uit elkaar vallen. Dan kun je er maar beter een mooie fik van maken.

'Moet ik nog wat meenemen?', vroeg vriendje D. eerder die dag, toen de plannen voor het braadfeest vaste vorm kregen. Ik mompelde iets over een mandje zure appels voor de gein. Als grapje, zeg maar. Voor de makkelijke lach. Maar goed, nu heb ik dus een bak met knalgroene zure appels. Heeft iemand nog appeltaart op het menu staan?